Kıyamet Günü Buzulu'nda tehlike büyüyor Antarktika'nın batısındaki Thwaites Buzulu, bilim insanlarının öngördüğünden daha hızlı eriy...
Kıyamet Günü Buzulu'nda tehlike büyüyor
Antarktika'nın batısındaki Thwaites Buzulu, bilim insanlarının öngördüğünden daha hızlı eriyor.
"Kıyamet Günü Buzulu" olarak da bilinen ve Birleşik Krallık'tan daha geniş bir alanı kaplayan dev buz kütlesinin tamamen çökmesi, küresel deniz seviyesini yaklaşık 65 santimetre yükseltebilir. Böyle bir çöküşün yakın zamanda gerçekleşmesi beklenmese de yeni araştırmalar, buzulun geleceğine ilişkin tahminlerin fazla iyimser kalmış olabileceğini gösteriyor.
Nature Communications dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, ısınan okyanus suları buzulun altına daha önce hesaplanandan çok daha derin biçimde sızıyor. Güncellenen model, Thwaites'in 2100 yılına kadar deniz seviyesinin yükselmesine yaklaşık 30 milimetre katkıda bulunabileceğini öngörüyor. Bu miktar, önceki tahminlerin iki katı.
Kaliforniya Üniversitesi'nden Profesör Eric Rignot, eski modellerin buz kaybını belirleyen bazı fiziksel süreçleri yeterince hesaba katmadığını belirtiyor. Yeni model ise gözlemlenen erime hızını daha doğru açıklıyor.
Buzulun altına sızan sıcak su tehlikeyi büyütüyor
UC Irvine araştırmacısı Dr. Mattia Poinelli liderliğindeki ekip, Finlandiyalı ICEYE şirketinin uydu verilerini kullanarak buzulun tabanındaki hareketleri inceledi. Bulgular, deniz suyunun karaya oturmuş buzun kilometrelerce altına ilerlediğini ve gelgitler sırasında buz kütlesini yukarı kaldırdığını gösteriyor.
Bu hareket sırasında ılık deniz suyu buzun altında geniş alanlara ulaşıyor ve erimeyi hızlandırıyor. Önceki modellerde buzun karadan ayrıldığı bölge dar bir çizgi olarak kabul edilirken, uydu gözlemleri bu sınırın kilometrelerce genişleyebildiğini ortaya koydu. Yeni model, 1990'lardan bu yana gözlenen değişimleri geleneksel modellere kıyasla dört kat daha belirgin biçimde hesaplıyor.
Thwaites Buzulu'nun okyanusa doğru hareketini yavaşlatan en önemli unsurlardan biri, deniz tabanındaki yükseltilerle kurduğu bağlantılar. Ancak alttan ilerleyen sıcak su, bu bölgelerdeki buzu aşındırarak doğal engelleri zayıflatıyor. Araştırmacıların hesaplamalarına göre, buzulun 2100 yılına kadar Mouginot Sırtı ile bağlantısını kaybetme ihtimali yüzde 60. Böyle bir durumda geri çekilme, deniz tabanındaki bir sonraki yüksek nokta olan Güney Sırtı'na doğru devam edebilir.Tehlike yalnızca buzulun tabanıyla sınırlı değil. Yaklaşık 350 metre kalınlığında ve 1.500 kilometrekare büyüklüğündeki Thwaites Doğu Buz Sahanlığı da hızla zayıflıyor. British Antarctic Survey'den
Dr. Robert Larter, bu destekleyici buz bariyerinin parçalanmasının bu yıl içinde gerçekleşebileceği uyarısında bulunuyor.
Yeni bulgular, Thwaites'in tamamen çökmesinin yakın olduğu anlamına gelmiyor. Ancak erimeyi hızlandıran süreçlerin önceki hesaplamalarda yeterince temsil edilmemesi, deniz seviyesindeki yükselmenin beklenenden daha hızlı gerçekleşebileceğine işaret ediyor.
Nature Communications dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, ısınan okyanus suları buzulun altına daha önce hesaplanandan çok daha derin biçimde sızıyor. Güncellenen model, Thwaites'in 2100 yılına kadar deniz seviyesinin yükselmesine yaklaşık 30 milimetre katkıda bulunabileceğini öngörüyor. Bu miktar, önceki tahminlerin iki katı.
Kaliforniya Üniversitesi'nden Profesör Eric Rignot, eski modellerin buz kaybını belirleyen bazı fiziksel süreçleri yeterince hesaba katmadığını belirtiyor. Yeni model ise gözlemlenen erime hızını daha doğru açıklıyor.
Buzulun altına sızan sıcak su tehlikeyi büyütüyor
UC Irvine araştırmacısı Dr. Mattia Poinelli liderliğindeki ekip, Finlandiyalı ICEYE şirketinin uydu verilerini kullanarak buzulun tabanındaki hareketleri inceledi. Bulgular, deniz suyunun karaya oturmuş buzun kilometrelerce altına ilerlediğini ve gelgitler sırasında buz kütlesini yukarı kaldırdığını gösteriyor.
Bu hareket sırasında ılık deniz suyu buzun altında geniş alanlara ulaşıyor ve erimeyi hızlandırıyor. Önceki modellerde buzun karadan ayrıldığı bölge dar bir çizgi olarak kabul edilirken, uydu gözlemleri bu sınırın kilometrelerce genişleyebildiğini ortaya koydu. Yeni model, 1990'lardan bu yana gözlenen değişimleri geleneksel modellere kıyasla dört kat daha belirgin biçimde hesaplıyor.
Kritik bağlantı kopabilir
Thwaites Buzulu'nun okyanusa doğru hareketini yavaşlatan en önemli unsurlardan biri, deniz tabanındaki yükseltilerle kurduğu bağlantılar. Ancak alttan ilerleyen sıcak su, bu bölgelerdeki buzu aşındırarak doğal engelleri zayıflatıyor. Araştırmacıların hesaplamalarına göre, buzulun 2100 yılına kadar Mouginot Sırtı ile bağlantısını kaybetme ihtimali yüzde 60. Böyle bir durumda geri çekilme, deniz tabanındaki bir sonraki yüksek nokta olan Güney Sırtı'na doğru devam edebilir.Tehlike yalnızca buzulun tabanıyla sınırlı değil. Yaklaşık 350 metre kalınlığında ve 1.500 kilometrekare büyüklüğündeki Thwaites Doğu Buz Sahanlığı da hızla zayıflıyor. British Antarctic Survey'den
Dr. Robert Larter, bu destekleyici buz bariyerinin parçalanmasının bu yıl içinde gerçekleşebileceği uyarısında bulunuyor.
Yeni bulgular, Thwaites'in tamamen çökmesinin yakın olduğu anlamına gelmiyor. Ancak erimeyi hızlandıran süreçlerin önceki hesaplamalarda yeterince temsil edilmemesi, deniz seviyesindeki yükselmenin beklenenden daha hızlı gerçekleşebileceğine işaret ediyor.
Hiç yorum yok
Değerli zamanınızı ayırdığınız için teşekkür eder saygılar sunarım.